fil gözlüm

Üzgünüm sevgilim
İkindi vakti okunan yatsı gibiyim
Bugünlerde şiirimin dinamizmi ölü
Ve sen yokken
Dogmalarını tartışmayan bir öğretmen
Bir de ayaküstü felsefe yapan şovmen
Var rüyalarımda.

Mikro canlılar için sığınma eviyim
Yürüyenlere göre de tam bir deliyim
Bana sorarsan -ki sormamanı dilerim-
Dili tutulmuş bir spikerim.

Şimdi gerçekten üzgünüm sevgilim
Kimsenin etek boyuyla ilgilenemiyorum
Boş zamanlarım-da da- hayret ediyorum
En çok da seni sevemiyorum

Unutmadan bu aralar imkansızı deniyorum
Bekleme artık gelemiyorum
Öğrendim artık kimseye de "gel" demiyorum.