her seferinde yeniden başlamak zorunda bırakılıyoruz. alışamıyoruz hiçbir şeye. yeni adımlar atmayı sevmiyorum. alıştıklarımı bırakmak istemiyorum. ama işte iki yıl önce bir kere rutinim bozuldu sonrasını toparlayamadım. korktuğum çok şey var mesela. korkularımın arkasına gizleniyorum. şükür kimse anlamıyor. benden iyi oyuncu olur aslında ama ben kesin o zaman da işsiz kalırdım. az zamanım var. bir yalanı bir ömür saklayamıyor insan sanırdım. ama gerçekler saklanıyormuş. annemin hiç bilmeden gittikleri var. benim öğrendiğimi bilmedikleri var. hepsi gereksiz. hepsi zaman kaybı. keşkelerle işim kalmadı. çünkü ölüm var. yaşayamıyoruz da beraberce. çünkü herkes gidiyor. herkesin zamanı kısıtlı. saniyelerimiz sayılı. ve ben o saniyeleri öylece geçiriyorum. çünkü ölüm var. işe yaramadığımı hissediyorum. bir şeyleri değiştiremediğimi hissediyorum. en önemlisi de bu his hep benimle devam edecek gibi hissediyorum bu yarını belli olmayan yolda. çok konuşmanın yolunu bulmuştum. sessiz de olsa söylediklerimin dinlenmesinin bir yolunu bulmuştum. şimdi yine kaybettim her şeyi. tekrar başa döndüm. yorulamadım da adamakıllı. her gün gördüklerin de unutulabiliyormuş. unutuldum. unuttum. rüyalarımdan kaçıyorum artık. mesela umutlanırım diye fal baktırmıyorum. umut etmek de zaman kaybı öylece zamanın geçmesini bekleyenler için. ellerim bomboş. sebeplerim kalmadı. nasılsın demeye yüzüm yok. kimse bana inanmıyor. aslında ben kendime inanmıyorum. geriye kalan inansa ne fark eder. işte bu çok kötü kendimi de seni de nasıl kandıracağımı biliyorum. kendime kanmak istemiyorum. yıllarca kandırdım da ne oldu. boşluk? karanlık? sessizlik? hayır, hayır. hepsi elle tutulur, gözle görülür şeyler. oysa benim yanıma kâr kalan hiçbir şey yok bu hikayede. ne boşluk, ne karanlık, ne sessizlik var yanı başımda. aksine her şey apaçık karşımda. ölüm de hayat da. var olmak da yok olmak da. varlık da yokluk da. ben yorulamadım da adamakıllı. belki özlemekten yoruldum sadece. geriye kalan mücadele için çabalamamak. çabalamak için sebep bulamamak.
aa tek keşkem var şimdilerde aslında. şu kapıdan girsen ve desen ki:
- Aferin kızım, iyi dayandınız. Hadi şimdi bir çay koyun da anlatın her şeyi bakalım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder