Şu aralar yazasım yok. Ancak yazmaktan başka çarem de yok. Kendimle çatışmaktan yorgunum. En çok da yürümekten ve üşümekten.
Mesela olmayanı özlemek neden? Cümlelerle anlatamadığın, gözlerinle göremediğin özlem neden? Tıpkı anlatmadan anlamadınız demek gibi.
Fondaki müzik benden çok uzak, dönen sohbet benden teğet geçti. Yine seçim vakti ve asılsız vaatler atımı.
Masamdaki böcekleri anlatacaktım ama masam da kalmadı. Adamlar, yüzyüzeyken konuşmazlarmış. Masasız beklerken fark ettim.
Günlük dertlerden ötesine geçemiyoruz. Anlaşılmak için hazırlanan kağıtlar imzalanmadan çöplere terk edilmiş.
Kalabalık toplantılardan vazgeçmişken, dört kafanın en uzağına kurulmuşuz.
Merkezden uzak bu ağaçlar arasında, sonbahar sarısını beklemeyi umarken, benim olmayan konserlere hazırlanmaya başladım.
Her günkü kıyafetleri eleştirmekten yorulmadınız mı?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder