şimdi nasıl desem. elinden geleni yapmadığının farkında olup yine de yapamadığını görünce daha da yoruluyor insan. kendini sorgulamak en külfetli iş. ve bunu istemeden farkına varmadan her saat her dakika yapıyorum. yorgunluğumun daimi oluşu bundan... kendimi resmen tüm gelişmelere kapatıp dondurmuşum gibi hissediyorum. çevresel etmenleri çoğu zaman gözardı eden biriyken nerede bir çıkmaz varsa oraya yerleşip kök salmaya başlıyorum. kendimi kandırdığımı anladığım günden beri kimsenin yardımını da kabul etmiyorum. ne çıkıyorum ne iniyorum. ne doğru düzgün öykü şiir yazıyorum ne de derslere kendimi verebiliyorum. içimde bir şeyler ters giderken tekrar kendimi kandırıyorum, oyun oynuyorum yanılgısı korkutuyor. yapabileceğini başarabileceğini bilirken bir yandan kendine inanamamak, iç sesinin yalandan olduğunu bilmek... gökyüzüne baktığımda buluttan başka bir şey göremeyince elim kolum iyice bağlanıyor. kimseye yardım edememek kendi umutlarımı dahi boşa çıkarmışken başkalarından bahsetmek oldukça gülünç, martıların kahkahalarına eşlik edesi geliyor insanın. bir yandan bunları yazıyor olmak bile gereksiz abartılarımdan, yazma hevesimi tatmin etmekten başka bir amacım olmadığı fikrini aklıma yerleştiriyor. daha küçükken "içimde bi' boşluk var. kurtulamıyorum.' deyip ağladığımda çevremin "Abartıyorsun." demesinden olsa gerek tüm fikir ve duygularımı gizlemeye yönelik geliştiriyorum. ya da geliştirdiğim hiçbir şey yok ortada gerçekten fikirlerin olmaması gibi. şimdilerde unuttuğum aynısını kurmaya cesaret bile edemediğim hayallerimden bahsetmektense çok sıkıldım artık. kabak tadı vermeye başladı. yeni hayallerim yoksa bu konu hakkında yazmaya tek söz etmeye dahi hakkım olmadığına inanıp susuyorum.
hani bazen diyorum ki bari bu kadar emeğin karşılığı olsun. yaptığım fedakarlıklar boşa gitmesin. ama umutlarımı tek tek rafa kaldıranın kimse değil ben olduğumu görünce bencilliğimde boğulmaya bırakıyorum kendimi.
yeni kelimeleri bilmiyorum, eskileri kullanmıyorum, adımı unutuyorum.
haklısınız hocam yerden göğe kadar. hak ettim. inanın sizin yerinizde olsam ben de aynısını yapardım bana.
çünkü herkes çok iyi.
