Doğruları mırıldanmak

Doğrularımız olmalı, bir de vazgeçemediğimiz şarkılarımız. Nasıl ki şarkılarımıza laf söyletmiyorsak, nasıl ki onlardan sıkılmayıp tekrar tekrar dinliyorsak doğrularımız da öyle olmalı. Olmalı ki en ufak bir eleştiride tüm doğruluk fenomenlerimiz çökmesin. Daha da yükselsin. Arkasında dimdik duralım. Edebiyatı mesela doğrularımız için yapalım. Tüm süslü kelimelerimizi kandıramama üzerine sarf edelim. Tüm cümlelerimizi yalan söylememe üzerine kuralım. Vicdanımız rahatlasın, kendimizi dipsiz kuyularda dahi şarkı söylerken bulalım. İstemsizce doğrularımızın arkasında duralım. Sinir sistemimizin en güzel, en yararlı refleksi bu olsun.
Ama düşünüyorum da sesimiz cılızken de favori şarkımızı mırıldanabiliriz. Varsın kimse  duymasın. Hep birlikte aynı şeyi söylemesek de, farklı melodileri sevsek de en sonunda bir gürültü duyulacaktır. En sonunda bir kelime anlaşılır.
Demem o ki doğrularımızın arkasında duralım. Dalga geçenler, korkak diyenler mutlaka mutlaka olacaktır. Bocalamak günlük sporlarımız haline gelecektir. Test edilmek zorundayız, sınırlarımızı bilmek için. Testler de zamanla antrenman olacak. Şarkımızın sözlerini başkaları için değiştirmiyorsak sorun yok. Kendi şarkımızı kendimiz yazıyorsak daha çok yalnız kalırız belki. Ama melodiyi sevdiysek vaz geçmeyelim. Varsın yol sıkıcı olsun. Varsın yolun kenarında kediler, köpekler olsun. Yol yeter ki doğruya varsın.