zaten en başından edebiyata olan ilgimi bilen herkes bunun böyle sonlanacağını söylemişti. öncelikle onlara bu denli ileri görüşlü ve bana karşı açık sözlü oldukları için teşekkür ediyorum. şiirin hiçbir şeyi kurtarmayacağını bilerek, en azından kurumaya yüz tutmuş katı fikirlerden ötesine geçmeyen tanışma konuşmalarında yüzümüze su serpeceğini düşünerek yola çıkmıştım. ta ki sonuna geldiğim yolu sadece reklam yaptığımı varsayanlar olduğunu görene dek. belki de reklam yapıyorum dedim kendi kendime ve reklam piyasasının saçmalığından dem vurduğum bir geyiğin sonunda sitemin adını değiştirdim. elimden gelen tek köklü değişiklik bu olduğu için belki. şiirin kurtuluşa giden yoldaki görevi yavaş yavaş tükendiğine göre artık uğrak mekan yaratma vakti gelmiş demektir. sonuç olarak yaklaşık üç senenin sonunda gezegenler arası yolculuk henüz keşfedilmemişken kişisel uğrak mekanımı açabilmiş olmanın gururu içerisindeyim. yazmaktan vazgeçtik mi? elbette hayır. sadece üzeri kapalı kalması gereken önemsiz e-postalar kutusuna taşındık. velhasılıkelam içimiz daha da karardı yazdıkça. yeni yıldızlarda buluşmak üzere.
