insan ona dair her hissi özlüyor
en sonunda özlemekten yoruluyor
sesini duysam geçecek oysa
mümkün değil
sana dair çaresizlik, ümitsizlik, öfke, sevgi..
içinde sen olan her şey
tekrar geri gelse
olmayacak biliyorum
dualarım eskisi gibi içten değil
günlerim gelip gidiyor
birden bire sabah oluyor
kimseye gülümseyemiyorum
aniden akşam oluyor
sana anlatamayınca günü bitiremiyorum
kimseye sığınamiyorum
evi ısıtamıyorum
güneşin karanlığına saklanıyorum
günümü bekliyorum
fazlası olmayacak
bu kadar işte
aniden akşam oluyor
gözlerimi kapatınca sen beliriyorsun karşımda
yalanlar söylüyorum
kimse gerçeği merak etmiyor
hikâyeler yazıyorum
kimse mantık aramıyor
unutuyorum
unutuluyorum
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder